بی نشان

من خودم به شخصه افرادي رو ميشناسم كه خيلي بد بودند و يا بد بودن ولي  نشست و برخاست با همين افراد خوب  چقدر پيشرفت هاي شگرف معنوي كردن.

راستي  بازم ميگم(هرچند كه بارها گفتم و باره دگر ميگويم )كه:

دوستي با افراد خوب اين نيست كه  بگيري بري مثلا با فلان آدم رفيق بشي  و بعد بري حاجي حاجي مكه و و با خودت بگي كه: من ديگه دوست شدم ديگه و برام بسه ديگه.و يا اينكه بهشون اسمس بزني و دو هفته يه بار يا سه هفته يه بار باهشون ارتباط حضوري داشته باشين. 

منظورم اينه كه باهاشون نشست و برخاست داشته باشين.

مثلا هرهفته بافلان آدم خوب قرار بذاري  بري كوه يا بريد گردشي ، پاركي  و يا جايي و مهم اينه كه بري .

باهاشون بگيد و بخنديد و...ولي مهم اينه كه بريد.و باهاشون ديدار حضوري داشته باشين.

و اگر بتونيد رابطه صميمي باهاشون داشته باشيد بر كرديدو خودتون هم ميدوينيد كه رابطه صميمي در چند صورت ايجاد ميشه 1-ديدار هاي مكرر حضوري2-رابطه هاي محبت آميز3-و اينكه هر از گاهي بهشون بگيد كه مثلا:فلاني تو بهترين دوست مني من دارم و يا اينكه فلاني من خيلي دوست دارم. فلاني تو رفيق صميمي من هستي.